PS. Kwejka nie lubisz, a demoty i komixxy już lajkujesz? Your argument is invalide.

I jeszcze jedno podsumowanie co do 'przecietnych obywateli'.
Komentarze typu przeciez ściągając płytę nikt na tym nie traci tylko ja zyskuje wiec komu szkodze? a tak i tak zarobiaja miliardy wiec im te moje pare złotych nie są potrzebne – ale wciąż to jest kradzież. Nowe ustawy są potrzebne w sprawie internetu. coś o tym wiemy, z kolegą autorem posta, pisząc wspaniałą prace na temat hackingu <3 ale akurat ACTA jest wyjatkowo głupia tu nie ma co ukrywać, ale przecież już od dawna się spotykamy z blokowaniem rzeczy łamiących prawa autorskie. choćby YouTube. sam mam jeden filmik zablokowany bo dodałem utwór którego nie jestem autorem xD i to bardzo szybko aż byłem zaskoczony.
Dobra, moja wypowiedź zrobiła się chyba cholernie nieskładna, bo jestem już zmeczony i chce wyrazić jak najwiecej myśli na raz a to nigdy dobrze nie służy…

Byłem na dwóch demonstracjach przeciwko ACTA – z jednej wyniosłem nawet porzucony transparent „ACTA SRAKTA LUBIĘ PLACKI” – anarchistyczna była świetnie zorganizowana i na wysokim poziomie, organizowana przez KoLibrów była żenująca, zdezorganizowana i pełna wylewania żali na wszystko (a także machania siusiakami… yyy… własnymi logo). Ale gdzieś w duchu cieszę się, że to się dzieje. Bo to zawsze o krok bliżej chwili, w której tworzący prawo czują na sobie nasz wzrok. I tyle.

To nie jest zarzut do Ciebie konkretnie (bo nie myślę tak o Tobie, chociaż w sumie co z tego, że z Kwejka?), ale gorzej niż na niedouczonych protestujących patrzy mi się na ludzi, którzy „są ponad” i „srają już acta”. Mam chwilami wrażenie, że byliby tak samo ponad nawet wtedy, gdyby masowe protesty dotyczyły jakiegoś ludobójstwa.

Dlaczego mam się dostosować do wszystkich, a jeżeli tego nie zrobię, już zarzuca mi się hipsteryzowanie?

Uważając się za przeciwnika przeciwników, wiele straciłeś w moich oczach. Owszem, cała ta nagonka jest męcząca / śmieszna / whatever, ale nihil novi sub sole. W mniejszym stopniu mogliśmy się nasycić do granic dobrego smaku kapitanem Wroną i miejscem pochówku śp. Lecha Kaczyńskiego. Jednak nie powinno się moim zdaniem tylko ze względu na masy oszołomów zmieniać swojego zdania, zarówno w tę jak i w drugą stronę!

Odrzucając kwejka (za którym także nie przepadam), i wspomniane wyżej masy, pozostaje nam wiele poważnych i mniej poważnych, ale nadal szanowanych osobistości i instytucji które są zdecydowanie przeciwne ACTA. Listę takich osób można by zamknąć postaciami Burzola i Strida, którzy to w powyższych komentarzach, krótko i na temat przedstawili swój pogląd. Coś więc w tym jest.

Jest w tym coś na tyle dużego, że nie wydaje mi się by porównania do Orwella były śmieszne. Oczywiście nie samym internetem „reżim” żyje, ale wystarczy rzut oka na uprawnienia i rozwiązania jakie już obowiązują i te które mają niedługo nadejść… Cóż, moim zdaniem niewiele zostało pokoleń które będą mogły cieszyć się orłelem w pełni.

Zasłona dymna? Przyszło mi to do głowy. Bo skro to wszystko miało być takie super tajne, to czemu jednak coś wyciekło, wywołując burzę w społeczeństwie… STOP! Bo kotłujące się pod czaszką teorie spiskowe mnożą się nad potrzebę. Krótko:

Nie lubię ACTA. Nie hipsteryzuj: też nie lub.
I pisz częściej!

Druga sprawa odnośnie ludzi to Anoni. Do diabła, ta organizacja to tzw. script kiddies, zresztą pogardzana za oceanem (głównie dlatego, że przypisuje sobie zasługę za obalenie SOPA, gdy był to w głównej mierze credit organizacji pokroju Google). W międzyczasie u nas po jednym ataku DDoS na strony rządowe są czczeni jako bohaterowie XXI wieku. Co więcej, przy okazji ich ataków ktoś wrzuca naszym lokalnym głodnym chwały romantycznym umysłom tutorial do wykonywania takich operacji – można tylko liczyć, że pamięć wygaśnie razem z zapałem i nie będzie to przysłowiowe danie wędki niezbyt rozgarniętej części polskiej sceny internetowej.

No, to chyba tyle co chciałem dołożyć.

A najlepiej to wszystko chyba skomentował polski komiksiarz – Śledziu co już u siebie cytowałem:
„(…) mój stuff także od lat kursuje po różnych chomikach i osiołkach, czy gdzieś tam. I jakoś mnie dupa nie boli (no krztynkę boli z powodu gównianych skanów, bo kolory na mordę lecą (…)”

* Zupełnie inną kwestią jest to kto jest zainteresowany wprowadzeniem zaostrzeń wobec internautów. To przecież nie rządy, ani twórcy, ani nawet Zbigniew Hołdys, tylko Myszka Miki i reszta największych kompanii rozrywkowych, które mają tak duże zyski ze starego systemu dystrybucji, że zapłacą wiele i zrobią niemal wszystko, żeby nowa technologia została zwyczajnie zdelegalizowana.

Są inne sposoby zdobywania informacji, inne formy sztuki i przekazywania opowieści. Wraz z rozwojem techniki będzie ich jeszcze więcej. Można być człowiekiem niezwykle mądrym, interesującym, kreatywnym i mieć bogate życie wewnętrzne nie przeczytawszy nigdy żadnej książki.

Czytanie książek jest mocno zaraźliwym memem. Ludzie są skłonni do apoteozy czytelnictwa, ponieważ – po pierwsze – jest to zwyczaj powszechnie chwalony przez kulturowe elity, przez ludzi, których uważamy za mądrych, ciekawych i godnych naśladowania. Po drugie przeczytanie typowej książki, zwłaszcza na początku, kiedy jeszcze nie opanowało się dobrze tej sprawności, wymaga sporo wysiłku, a ludzie lubią być dumni z tego, w co zainwestowali czas i wysiłek. Takie są dwie podstawowe przyczyny, że ludzie wpadają w zachwyt nad własną i innych skłonnością do czytania.

W tej sytuacji każda kolejna przeczytana książka powoduje, że czytelnik jeszcze bardziej czytanie hołubi. Szczególnie ludzie ambitni narażeni są na wpadnięcie w spiralę czytelniczego nałogu. Oczywiście nie bez znaczenia jest fakt, że czytelnik opowieści doznaje pewnych przyjemnych wrażeń. Po ich doznaniu lubi je podsumować jako „rozrywkę intelektualną”. Jak jednak zaznaczyłem na początku są inne, zapewne bardziej efektywne sposoby zapewnienia sobie podobnych wrażeń. Choć obawiam się, że inne metody nie stwarzają tej jakże przyjemnej otoczki przynależności do kulturowej elity.

Obiektywnie, książka zazwyczaj nie jest specjalnie cennym przedmiotem, a czytelnictwo wielką cnotą. Nie można przy tym zapominać, że nałóg czytania pochłania mnóstwo czasu, a życie mamy tylko jedno.

Dobra. Jeszcze tylko napiszę, co na przykład lubię z lektur obowiązkowych: „Wielką Improwizacje” z trzecich „Dziadów” :>

Później była długa przerwa, po czym dość podstępnie zostałem wyciągnięty na tzw. Pierwszą Część Siódmej Części, co uznałem za moją ogromną słabość i błąd, a następnie obiecałem sobie uroczyście że… więcej filmowego Pottera nie tknę.

Twój wpis to kolejne słowa pochwalające ostatnią filmową część Pottera z jakimi się spotykam. Nieco mnie to intryguje… Kto wie, może ktoś kiedyś mnie przekona do złamania danej sobie obietnicy?

Na koniec taka ciekawostka ogólnopotterowska. Nigdy nie nauczyłem się nazywać głównego antagonisty po imieniu. Dla mnie to zawsze był i chyba będzie Czarny Pan.